Rozdział 38

W ostatnim rozdziale :

- Kornela. Chyba za dużo wypiłaś. - Zaśmiałam się. - Nie. Nie planujemy nic więcej jak na razie. Powiedz mi jak tu Cie nie kochać ? - Znowu się zaśmiałam.. Za dużo procentów.
W połowie naszej dyskusji dołączyła do nas Hania. Ona również poczęstowała się winem. Siedziałyśmy i gadałyśmy tak do drugiej w nocy..

*Oczami Kamila*

- To już dziś ! - Pomyślałem przy budzeniu się w hotelowym pokoju.
- To już dziś.. - Wyszeptałem sam do siebie, siedząc już na łóżku. Moją „rozmowę” z samym sobą przerwał dźwięk pukania w drzwi. Wstałem z łóżka, chwyciłem w międzyczasie jakieś ciuchy.
- Kamil ! - Otworzyłem drzwi, jednak jak to Aneta w gorącej wodzie kąpana od razu weszła do pokoju.
- Dzień Dobry. - Uśmiechnąłem się i oparłem o ścianę zamykając jeszcze oczy.
- Kamil, błagam Cie.. Nie śpij. - Posłusznie otworzyłem oczy.
- Aneta.. Dzisiaj wracamy do domu. Może trochę luzu ? - Zaproponowałem.
- Dokładnie dzisiaj wracamy, jednak nie zapominaj o koncercie. Gramy o 16, więc za godzinę na dolę. - Spojrzałem na zegarek, który znajdował się przy wielkiej plazmie, której tak naprawdę nie miałem okazji nawet włączyć. Zegarek pokazywał 9.30.
- Okej. - Odprowadziłem ją do drzwi.
Położyłem się ponownie do łóżka, przy czym ustawiłem budzik na 9. 00.
- Hym.. Pół godziny na pewno mi starczy.
Chyba jednak nie muszę mówić jak to się skończyło. Ponownie byliśmy spóźnieni prze ze mnie.. Na szczęście tutejsza atmosfera jest zawszę luźna, jak w rodzinie. Nawet Aneta zaczęła się śmiać, kiedy w pośpiechu próbowałem znieść walizkę z drugiego piętra..

- W końcu zapakowaliśmy się do busa. - Pomyślałem wkładając słuchawki na uszy. Oparłem łokieć o kawałek gumy przy oknie, po czym dołożyłem do tego wszystkiego głowę. Wpatrywałem się w zmieniający krajobraz. Raz to las, raz to autostrada, miasto, czy chociaż by pagórki. Jechaliśmy trzy godziny. Koncert w Poznaniu. Dawno tu nie grałem jeszcze za czasów SGM.

* Oczami Anety*

- Chłopaki dlaczego Kamil jest taki zamyślony, coś się stało ? - Próbowałam wyciągnąć cokolwiek od nich.
- Ola się do niego nie odzywała od dwóch dni. Pewnie dlatego. - W końcu łaskawie odpowiedział mi Radek.
- Mieliśmy nic nie mówić ! - Skarcił go Maciek

- Jednak powinnam wiedzieć. - Skarciłam ich wszystkich.

* Oczami Kamila*

- Kamil możemy pogadać ? - Przyszła do mnie Aneta.
- Jasne. - Usiadła obok mnie.
- Dlaczego nie powiedziałeś mi, że Ola się nie odzywa ? Odwołała bym koncert, a ty mógł byś spokojnie do niej jechać.
- Masz racje.. Mogłem z Tobą pogadać. Tym razem to ja nawaliłem. W końcu jesteś dla mnie jak druga matka. - Uśmiechnąłem się.
- Dobra, dobra. Nie słodź mi, wszystko jest już załatwione. Jedź już ! - Przytuliłem ją i szybko wsiadłem do auta.
- Kolejne trzy godziny jazdy przede mną. - Pomyślałem.
W głowie mam tysiące myśli co mogło się wydarzyć. Uznałem, że zadzwonię do Korneli.
- Hallo ? Siema siostra. Odwołałem koncert i jadę do Lipek.
- W końcu ! Wiesz co ja tu przeżywam ? Ostatnio byłam u niej dwa dni temu. Teraz jak o tym myślę.. To rzeczywiście nic nie było w porządku. Hania wyjechała, a Ola.. Tak jak by się żegnała. Mówiła, że dziękuję mi za wszystko, za to że byłam i jestem. - Przerwałem jej.
- Cholera jasna ! Dlaczego my musimy mieć zawszę pod górkę ? - Mój głos się załamał.
- Kamil.. Kamil ! Słyszysz mnie, wszystko będzie dobrze. - Moja opanowana siostra podkreśliła trzy ostatnie słowa.

Wpadłem do domu.
- Ola ! - Zacząłem krzyczeć, jednak bez skutecznie. Nawet Marleya nie było w domu. Zacząłem biegać po cały domu, szukając jakiej kolwiek wskazówki. Poszedłem do kuchni. Usiadłem na jednym z krzeseł opierając głowię o ręce. Nagle moim oczom ukazała się wcześniej nie widoczna wiadomość ;

KAMIL PROSZĘ PRZECZYTAJ...

Na samym wstępie chciałam bardzo Cie przeprosić, że doszło do takiej sytuacji. Chciałam Ci bardzo, podziękować za wszystko co dla mnie zrobiłeś i, za to co chciałeś zrobić. Pamiętaj o tym, że zawszę będziesz w moim serce. Zawszę Cie kochałam, kocham teraz i będę kochać. Mam nadzieję, że kiedyś to zrozumiesz i mi wybaczysz.. 

Na zawszę Twoja
 Ola...

P.S. Nie próbuj mnie szukać. 

Poczułem jak łzy napływają mi do oczu, a w głowię zacząłem mieć tysiąc pytań i myśli.. Jednak nie miałem żadnej odpowiedzi.


BLOG JEST CAŁKOWITĄ FIKCJĄ LITERACKĄ !!  


__________________________

Z góry chciałam przeprosić za to, że rozdział jest chaotyczny.