Rozdział 40 ~ Droga do szczęścia..

W ostatnim rozdziale :


 Usiadłem na łóżku. Ręce oparłem o kolana, a na nie położyłem głowę. Zacząłem rozmyślać.. Ona nadal mnie kocha, a co jeżeli już nigdy więcej się nie spotkamy ? Z oczy po raz kolejny poleciały mi łzy. 

*Następny dzień. Oczami Oli*
 Umówiłam się z Kamilem na pięknej, zielonej i kwiecistej łące. Niestety drogę do szczęścia zagradzała nam duża, szeroka, rwąca rzeka. Biegliśmy w swoją stronę, po czym bez ustanie krzyczeliśmy do siebie
.
- Kamil ! Kocham Cie. Kamil.. Musimy porozmawiać ! Kamil.. Błagam..

Nie mogłam go usłyszeć, a on mnie.. Nagle za jego pleców wyszła piękna kobieta, z dziewczynką, którą trzymała za rękę. On mi pomachał i odszedł..
Kamil ! Kamil !! Błagam nie odchodź... - Wskoczyłam do rzeki, poczułam jaka była zimna i silna.. 

**
- Ola.. Ola ! Obudź się ! - Obudził mnie Łukasz. 
- On Ci się śnił ? - Przytaknęłam, a on mnie mocno przytulił. Siedzieliśmy tak przez dłuższy czas.. Jak ja się cieszę, że mam przy sobie takich wspaniałych przyjaciół. 
- Ola.. A może pora mu powiedzieć ? Minęły już dwa miesiące.. - Przerwała mu. 
- Łukasz.. 
- Tak się nazywam. - Puścił oczko. - Jesteś dla mnie jak siostra, nie chce , żebyś spieprzyła sobie życie. 
- Może masz rację.. 

*Oczami Kamila* 
- Przez kolejne, dni czułem w środku, że to nie będzie nasz koniec.. Lecz przeciwnie, że to będzie nasz wspaniały, lepszy początek.. Jednak wiem, że muszę coś zrobić. Ja wiem, że ona też tak czuję. Jednak nie wiem czemu, nie chce mi nic powiedzieć. - Moje rozmyślanie przerwał mi mój telefon i Konrad. 
- No siema brat. Mam wiadomość, która powinna Cie ucieszyć. - Mój brat zaczął. 
- Mógł byś przejeść do rzeczy ? - Zaproponowałem. 
- Skoro, tak ładnie prosił.. - Przedłużał. 
- Konrad... - Skarciłem go. 
- Dobra, dobra. Już mówię. W końcu, udało mi się pociągnął Hankę za język. Wiem gdzie jest Ola.. Nie wiem, dlaczego wcześniej o tym nie pomyśleliśmy.. 
- Konrad.. - Po raz kolejny go skarciłem. 
- Jest u Łukasza, w Niemczech. 
- Jedziesz ze mną ? 
- Gdzie ? - Zapytał jak by nie rozumiał. 
- Do Olki.. Ja muszę tak jechać, wyjaśnić. Jak się zdecydujesz zadzwoń do wieczora. Pa ! - Rozłączyłem się. 
 Ponownie zacząłem rozmyślać co gdyby.. Niestety ponownie nie mogłem do niczego dojść.. 


BLOG JEST CAŁKOWITĄ FIKCJĄ LITERACKĄ !! 





____________________________________

Ponownie muszę przeprosić, za rozmiar rozdziału. Niestety nie mam czasu, a wiem, że muszę coś dodawać. „Lepszy rydz, niż nic” - Musicie niestety zadowolić się takim rozdziałem. Co prawda miałam do niego trochę inne plany, ale myślę, że taki jest spoko... Obawiam się, że najszybciej rozdział dodam dopiero w PONIEDZIAŁEK... Mam wtedy luźny dzień w szkolę, więc będę miała czas. 

Cóż.. To już chyba stało się tradycją, że przeżywam każdy kolejny rozdział... 10, 20, 30 aż w końcu ten – 40. Czas leci, a ja nadal nie mogę uwierzyć, ze prowadzę bloga. :D 

P.S. Po raz kolejny, proszę o szczere komentarze, ponieważ one są na wagę złota.