Prolog

-Ola.. Oluniu.. Wstawaj słoneczko! 

 Po opiekuńczych słowach mamy obudziłam się. 

-Dzień dobry mamusiu! 

-Witaj słoneczko. Ubierz się i zejdź na dół na śniadanie. 

Pewna siebie wstałam i popatrzałam w lustro. Zaczęłam mówić sama do siebie : „ No dalej Olka. Dzisiaj na pewno wszystko Ci się uda. Zaczynasz studia, nowe miasto, nowa uczelnia, nowi uczniowie, nowe znajomości. Jesteś mega fajną dziewczyną ! Ale czy ludzie zaakceptują różnobarwność moich oczu ? To że mam afrykańskie warkoczyki ?To że słucham Reggae ? Cóż, nie przekonam się kiedy nie sprawdzę ! " Po tych słowach ubrałam się i zeszłam na dół. Zjadałam śniadanie. Mama i rodzeństwo wycałowało mnie. 

-Ojciec był by z Ciebie dumny, kochanie.. - Z łzami w oczach powiedziała przejęta mama Oli.

-Mamo, nie płacz ! Jak dojadę to zadzwonię. 

Po kilku minutach machałam rodzinie przez okno taxi. 

-Na dworzec Michał. -powiedziałam lekko załamanym głosem. 

-Okej. Obiecaj mi ,że wrócisz do nas.

-Oczywiście. Przecież to tu w Dąbkach się urodziłam i wychowałam. Gdyby nie stypendium poszła bym do pracy. Tylko pamiętaj opiekuj się rodziną Kazimierczyków..

-Nie mógł bym zapomnieć. Hahahah.. - Michał powiedział to z wielkim uśmiechem na  twarzy.

***

Moim oczom ukazał się wielki napis „Wrocław”

Jestem bardzo szczęśliwa, moim marzeniem było studiować w dużym mieście. Tylko mam problem.. Totalnie nie wiem w którą stronę mam iść.. 

-Przepraszam w którą stronę do miasta ? -zapytałam się jakiegoś chłopaka z dredami. 

-Studentka ? Z jakiej uczelni ? 

-Tak.. Z ekonomicznej. -odparłam. 

- To chyba masz nowego znajomego. Przepraszam nie przedstawiłem się.. Łukasz Marczuk. 

-Nie szkodzi. Ola Kazimierczuk – powiedziawszy podałam mu rękę. 

Z  Łukaszem spędziłam resztę dnia poznając Wrocław, uczelnię i akademik.

___________________________________________________________________

Naszym zdaniem krótkie wprowadzenie do akcji :)
Jeżeli już jesteś zostaw po sobie ślad w postacie komentarza, to na prawdę będzie nas motywowało :)